روز آخر

روی لحظه های تنهایی ..خط نمی کشم؟!  

 خط می کشم بر سفیدی کاغذ  

نه بر سیاهی خود ... نه بر تنهائی   

می دانم باید نوشت...

می دانم!

می دانم از همه چیز و از همه کس می توان نوشت !

الا خود !!


گرچه فهمیده ام؛ نوشتن یعنی صدای فریاد های دل !

و سکوت؛ یعنی پرواز پرنده ی عاشق  !
...
می نویسم؛ تا عمرم بماند ...تا قلبم بسوزد...

می نویسم؛ تا بیائی ... تاچشمم ببیند !!!

آری؛ 

این رسم زندگی است...‌
می نویسم .. تا تنها نمانم


و یک روز هم نمی نویسم  
تا همه چیز تمام شود...

مثل یک داستان که به آخر می رسد!

من هم به آخر  رسیدم .. به آخر

به همین سادگی!!! 

 

 پی نوشته :  

به آخر رسیدن محبت خداست ... می خواهم از محبتش بهره مند شوم

|+| نوشته شده در سه‌شنبه 20 اسفند‌ماه سال 1387 ساعت 08:27 ق.ظ توسط | 6 نظر